de P en de Q

Tot hij ongeveer 5 jaar was, ging Wouter slapen met een speentje. Aan de speen bonden we dan een slab, zodat hij hem wat makkelijker terug kon vinden in het donker. Maar Wouter kreeg stevige tanden (hij heeft nu met 7 jaar trouwens nog steeds al zijn melktanden) en de spenen gingen hooguit nog 1 nacht mee. Pogingen om hem te laten slapen zonder speen mislukten. Het is gewoon een stukje rust voor hem, hij "bijt" zichzelf in slaap. En tegelijk een verwijzer dat hij naar bed gaat.

Van een logepediste hadden we jaren geleden een letter P en Q gekregen. Ze waren toen eigenlijk nog te groot voor hem. Ik wist nog dat ze ons vertelde dat ze ze zelf had meegenomen uit Amerika, ze waren hier in Nederland niet te krijgen. Gelukkig werkte de P als vervanging voor de speen. Ze zijn van massief rubber, en Wouter kan er heerlijk op bijten, zonder dat hij kapot gaat. En door de vorm kan hij ze ook goed vastpakken. Natuurlijk sleet de P uiteindelijk wel, maar we hadden gelukkig ook nog een Q. En toen ging de Q ook slijten, en was de logopediste verhuisd. Wat nu?

Internet! Op zoek naar de letter P en Q en het woord "chew", en toen hebben we na enig zoeken de fabrikant in Amerika gevonden.
Via allemaal buitenlandse webshops zijn ze te bestellen, maar het liefste koop ik ze natuurlijk in Nederland. Via de Engelse importeur toen uiteindelijk een Nederlands bedrijf in medische artikelen gevonden die ze kon leveren.

Fabrikant: Chewytubes
Nederlandse leverancier: Tefa
Bestelnummer: OSCHW0004 (staat niet vermeld in hun webshop)
Prijs: ongeveer € 12,- voor een setje van 1 P en 1 Q.

Update 27-09-2009:
Ook te verkrijgen bij de webwinkel van Senso Care, prijs is daar ca € 7,-.
http://www.senso-care.nl

Schommelkuip

Onze nieuwste "verbouwing" is afgerond! In de tuin heeft Papa een schommel gemaakt tegen de nieuwe badkamer aan. Zowel Mark en Wouter vinden schommelen geweldig. En nu ze beiden vakantie hebben, is het erg fijn dat we er weer 1 in de tuin hebben. Met plaats voor een klimtouw en schommel, zodat ze er samen tegelijk op kunnen spelen. Omdat Wouter te groot wordt voor een "baby-schommel" hebben we een schommelkuip gekocht. Gisteren is die gebracht, en hebben we hem ingesteld met Mark erin als proefkonijn. En vandaag heeft Wouter voor het eerst op zijn nieuwe schommel gezeten. En hij (en wij!) vonden het geweldig!

Ook zijn we bezig met een ander "project". Nu we weten dat de rolstoel voor Wouter eraan komt, zijn we voorzichtig eens aan het rondkijken naar aangepaste auto's voor rolstoelvervoer. Het liefst een auto waar we Wouter van achteren met rolstoel en al zo in kunnen rijden. Iets van een Renault Kangoo, of misschien zelfs wel een bus zoals een Renault Traffic of iets dergelijks. Wordt vervolgd..........

Aanvulling 27-09-2009;
De schommelkuip is o.a te koop bij de snoezelleveranciers zoals www.barryemons.nl of www.michelkoene.nl Helaas is hij niet echt goedkoop......

Van alles

Tadaaa! daar zijn ze dan, je nieuwe schoenen. De eerste dag van je vakantie hebben we ze opgehaald bij het revalidatiecentrum. Wat zijn ze stoer he. Die dag hadden we ook een afspraak met de kinderarts. Mama probeert altijd zoveel mogelijk afspraken te combineren en nu was het een keer gelukt. Het is altijd lastig, want de kinderarts is er op maandag, de oogarts op dinsdag en de neuroloog op woensdag of donderdag. Bij de kinderarts was alles goed, maar op vragen had ook zij geen antwoord. Ook hadden we deze week een afspraak met de oogarts, die controleert ieder jaar de stand van je ogen. Ook nu weer bleek dat allebei je ogen wijken, ze 'zwabberen'. Ze staan niet keurig recht maar wijken vaak naar buiten of naar boven, maar omdat allebei je ogen dit doen was het volgens de oogarts toch goed. Je gebruikt ze allebei evenveel en krijgt ze allebei ook voldoende vaak recht. Wanneer je moe bent gebeurt het heel vaak dat je met 1 oog kijkt en je bent nogal eens moe!. Je hebt 7 nachtjes achterelkaar doorgeslapen en aan het eind van die 7e nacht was je zo moe, je ging steeds witter zien, dat je de 8e nacht wakker was om 00:53, logisch toch!? En die dag was je vrolijk en zag er goed uit, je zat lekker in je velletje.
De laatste tijd heb je meer 'vreemde' dingen. Zo krijg je spontaan de slappe lach wanneer we de supermarkt binnenstappen, je ligt echt dubbel. Mensen kijken om en beginnen ook te lachen, het is erg aanstekelijk zeggen ze. Maar het is een vreemde manier van lachen die je laat zien, zenuwachtig, erg overdreven, onrustig, maar je bent er niet vanaf te krijgen of uit te krijgen tot we weer naar buiten stappen. Mama verteld dat je het zo leuk vind om boodschappen te doen, maar is hier echt niet helemaal zeker van. Ook hijg je de laatste dagen veel, zomaar, zonder je in te spannen, terwijl je aan het spelen bent of wanneer je zit in je stoel. Vind je het een leuk geluid? Vind je het leuk om te doen?, we weten het niet. Ook waren we dit weekend in een meubelwinkel en ging je weer erg zitten hyperventileren, zomaar, het lijkt je soms te overkomen en soms lijkt het alsof je het zelf oproept maar er mee stoppen lukt je niet. Pas als we weer buiten zijn heb je weer rust. Waarom je al die dingen doet weten we niet, we zouden het je zo graag vragen.....

De NF-Walker en de Duofiets

Vandaag vond je een leuke dag Wouter, het was lekker weer en dan gaan we naar buiten! Eerst vanmorgen met mamma in de Walker op straat gelopen. Je vond het geweldig, en wilde maar 1 kant op: de straat uit linksaf, naar de supermarkt! Vast omdat je daar altijd een plakje worst en een kaakje krijgt. Je wou echt niet terug naar huis. Pas toen Mark zijn fiets had gehaald, en jij die mooie wielen daaraan zag, wilde je weer achter hem aan terug naar huis lopen.


Vanmiddag zijn we wezen fietsen op je mooie fiets. Een bijzondere fiets, slechts leverbaar in 1 kleur: oranje! Jij zit voorop en achterop zit papa of mama, die dus ook achterop stuurt. Op de fiets zitten 3 standen, in z'n vrij, je mag mee-trappen en je moet mee-trappen. Jij vind het altijd geweldig op die fiets, en omdat het zo'n aparte verschijning is, heb je altijd aanspraak als we hem ergens parkeren. Vooral kinderen zijn dan erg jaloers en willen ook zo'n fiets. En als eens iemand anders met jou gaat fietsen, dan moet die van papa en mama eerst zonder jou erop oefenen. En als je dan voor dat examen bent geslaagd, dan mag je pas met Wouter gaan fietsen. Wouter gaat dan zijn eigen kunsten vertonen, heen en weer schudden, en daarom erg lachen. Of proberen onder het rijden de wielen van de fiets ernaast te pakken. Maar dat geeft niet, hij vind het echt geweldig, geniet met volle teugen, en kraait het uit van plezier. En wat ook mooi is, Wouter gaat nu zelf proberen om mee te trappen. Heel goed van je!
Meer info over je fiets: Doove duofiets
Bekijk de video van jou vandaag in de NF-Walker en de Duofiets:

Tillift

Soms wordt je met je neus op de feiten gedrukt.
Zo heb ik al drie weken echt last van mijn schouder. Zelfs als ik stil zit, voel ik het. Ik dacht dat het van de voetbal kwam, totdat Miranda gisteren vroeg "met wat voor arm til je Wouter eigenlijk?". Ik vrees dat dat inderdaad de oorzaak is. We hebben een verrijdbare tillift. Geweldig leuke kleuren, en als we Mark tot tegen het plafond omhoogtillen is dat dikke pret. Maar gebruiken doe ik hem eigenlijk niet. Als ik Wouter in de wandelwagen of kinderstoel wil zetten, dan trek ik daar toch geen kwartier voor uit?

Toch begint het nut van dat ding me wel pijnlijk duidelijk te worden.......

Meer info: www.tilcentrum.nl. Schrik niet van het "dramatische" instructiefilmpje. Dat had veel vrolijker moeten zijn.

Wouter gaat op stap (in de NF-walker)

Waar we erg veel reacties op krijgen is de NF-Walker. Bionische man, robot, het is in ieder geval een heel apart apparaat wat je zeker niet elke dag tegenkomt. Maar het werkt wel! Wouter erin zetten blijft lastig, maar als hij erin staat dan heeft hij er geen hekel aan. Wouter kan na 2 weken oefenen er zelfstandig in vooruit komen, en zelfs al bochtjes ermee maken. De fysiotherapeut is, net zoals wij, enthousiast. We hebben de walker op proef, maar het uitproberen is in ieder geval geslaagd. En Wouter zelf vind het ook leuk om erin te lopen, en zelf te kiezen waar hij naartoe wil gaan. Kijk maar eens in het filmpje wat voor vorderingen hij heeft gemaakt.

De NF-Walker

Vandaag een dagje mee met Wouter naar school. Er komt vandaag een leverancier op school met een nieuw loophulpmidddel. Wouter kan nl. niet zelf lopen, hij kruipt wel en kan zich optrekken tot staan maar daar blijft het bij. Wouter heeft nu een Zoef-Zoef en hierin komt hij prima vooruit maar niet 'netjes'. Zo kan hij zich met twee benen tegelijk afzetten of even gaan zitten op het zitje, maar het belangrijkste, zijn linkerbeentje draait enorm naar binnen. Je kan niet echt spreken van een mooi looppatroon. Vandaag komen ze dus met een nieuw loophulpmiddel om uit te proberen. Hierin staat Wouter keurig op zijn eigen benen en worden zijn voetjes en benen door allerlei elastieken en beugels keurig recht gehouden. Om half elf was de leverancier op school en na veel instellen en uitproberen stond Wouter erin, ik moet er weer enorm aan wennen! wat een stellage! Wouter moet eerst neergelegt worden en dan vastgemaakt worden in een brace en dan vastgeklikt worden op het onderstel. Wat een gedoe! en wil ik dit wel. Ik hoop dat Wouter hem net zo leuk gaat vinden als zijn Zoef-Zoef, voorlopig eerst maar flink oefenen. We mogen hem zes weken uitproberen, ben benieuwd.



Miranda

Hulpmiddelen, "statafel" en "loopfiets"

Voor Wouter hebben we heel wat hulpmiddelen.
Sommige zijn vrij bekend voor iedereen, zoals b.v. hoorapparaten en aangepaste schoenen. Andere zijn wat onbekender, en onderstaand staan twee hulpmiddelen waardoor Wouter het "sta-gevoel" in zijn benen leert te krijgen.


Een "statafel", of met een ander woord "sta-orthese".

Dit is een soort van kinderstoel, waar hij niet in zit maar rechtop in staat. Daardoor went hij aan het idee om recht op zijn benen te staan. Bij het avondeten gebruiken we de statafel, en Wouter vind het helemaal niet erg om daarin te staan.

René


Een ander hulpmiddel is zijn "loopfiets" de "Zoef-zoef".


Dit karretje zit heel slim in elkaar. Als Wouter op het zadel zit, dan staat de kar op de rem, en komt hij niet voorruit. Als Wouter rechtop op zijn benen gaat staan (dus zijn gewicht rust niet meer op het zadel) dan is de wagen van de rem, en kan Wouter vooruit lopen.

In zijn Zoef-Zoef komt Wouter overal waar hij naar toe wil. Ook heeft het (voor hem) een erg laxerende werking.
Beide hulpmiddelen vind Wouter erg leuk.


Meer informatie kan je vinden op http://www.atlas-rehab.nl/



René